Projekt wdrożeniowy może zawierać komponent badawczo-rozwojowy, jeśli firma samodzielnie opracowuje nowe rozwiązanie, testuje warianty i tworzy prototyp, a nie tylko wdraża gotowy produkt dostawcy. Koszty B+R i wdrożenia trzeba rozdzielić. Sprawdź z ekspertami Ayming, czy Twój projekt kwalifikuje się do ulgi B+R.
Projekt wdrożeniowy a B+R – najważniejsze informacje
- Sam zakup i uruchomienie nowej maszyny, systemu lub technologii nie oznaczają automatycznie działalności B+R.
- Nowość rozwiązania dla danej firmy nie jest wystarczającym warunkiem zastosowania ulgi.
- Nie jest jednak konieczne, aby efekt projektu był przełomowy w skali całego rynku.
- Działalność B+R musi być twórcza, prowadzona systematycznie i obejmować badania naukowe albo prace rozwojowe.
- Rutynowe i okresowe zmiany są wyłączone z definicji prac rozwojowych, nawet jeżeli prowadzą do ulepszenia produktu lub procesu.
- Testy, prototypowanie, pilotaż i walidacja mogą wskazywać na działalność B+R, ale same w sobie nie przesądzają o jej występowaniu.
- Jeden projekt może obejmować zarówno komponent B+R, jak i standardowe wdrożenie.
- Do ulgi można przypisać wyłącznie koszty dotyczące działalności B+R, które należą do ustawowego katalogu i spełniają pozostałe warunki podatkowe.
Projekt wdrożeniowy może zawierać działania o charakterze badawczo-rozwojowym, ale nie każde wdrożenie będzie działalnością B+R. Kluczowe znaczenie ma nie nazwa projektu ani jego wartość, lecz rzeczywisty charakter prowadzonych prac.
Inaczej należy ocenić sytuację, w której firma kupuje i uruchamia gotowe rozwiązanie zgodnie z instrukcją dostawcy, a inaczej projekt wymagający samodzielnego opracowania nowej metody, przeprowadzenia zaplanowanych testów, stworzenia prototypu albo rozwiązania problemu, dla którego nie było gotowej i bezpośrednio dostępnej odpowiedzi.
W praktyce jeden projekt może obejmować zarówno prace rozwojowe, jak i późniejsze działania wdrożeniowe, produkcyjne lub operacyjne. W takim przypadku należy rozdzielić poszczególne etapy oraz związane z nimi koszty.
Czym jest działalność badawczo-rozwojowa?
Działalność badawczo-rozwojowa to działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana systematycznie w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W projektach wdrożeniowych najczęściej analizuje się występowanie prac rozwojowych. Polegają one na wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, procesów albo usług.
Aby projekt lub jego część mogły zostać uznane za B+R, należy ocenić kilka podstawowych elementów.
Na czym polega twórczy charakter prac B+R?
Prace powinny prowadzić do opracowania nowego lub istotnie zmienionego rozwiązania z perspektywy działalności danego podatnika. Nie wystarcza mechaniczne odtworzenie instrukcji, dokumentacji technicznej lub rozwiązania przekazanego przez dostawcę.
Twórczość nie oznacza, że rezultat musi być przełomowy w skali światowej. Sama nowość dla przedsiębiorstwa również nie wystarcza jednak wtedy, gdy projekt ogranicza się do zastosowania gotowego, sprawdzonego rozwiązania.
Co oznacza systematyczność prac rozwojowych w uldze B+R?
Prace powinny być prowadzone metodycznie, według określonego celu i planu. Systematyczność może występować również w pojedynczym projekcie, jeżeli przedsiębiorstwo określiło jego założenia, etapy, zasoby i sposób prowadzenia testów.
Jaki cel muszą realizować prace, by liczyły się jako B+R?
Celem prac powinno być zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych zastosowań.
Nie wystarczy więc, że projekt:
- zwiększa wydajność,
- obniża koszty,
- poprawia organizację pracy,
- wykorzystuje nowoczesną technologię,
- jest kosztowny lub strategiczny.
Takie efekty mogą towarzyszyć działalności B+R, ale same nie przesądzają o jej występowaniu.
Dlaczego rutynowe i okresowe zmiany nie są pracami rozwojowymi?
Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian, nawet jeżeli prowadzą one do ulepszenia produktu, procesu lub usługi.
Standardowa aktualizacja systemu, typowa optymalizacja parametrów, wymiana komponentu na nowszy albo dostosowanie produktu do jasno określonych wymagań klienta nie muszą zatem stanowić B+R.
Dlaczego projekty wdrożeniowe bywają mylone z B+R?
Projekty wdrożeniowe często dotyczą automatyzacji, cyfryzacji, nowych technologii lub usprawnienia procesów. Z perspektywy przedsiębiorstwa mogą być innowacyjne i istotnie zmieniać sposób działania organizacji.
Pojęcia „innowacja”, „wdrożenie”, „modernizacja” i „działalność B+R” nie są jednak tożsame.
Projekt może być nowy dla firmy, wymagać znacznych nakładów i prowadzić do dużej poprawy efektywności, a mimo to nie spełniać ustawowych kryteriów B+R. Może bowiem polegać na zastosowaniu rozwiązania, którego sposób działania i wdrożenia był znany od początku.
Nie należy również stosować odwrotnego uproszczenia. To, że przedsięwzięcie jest nazywane wdrożeniem, nie wyklucza, że wybrany etap obejmował prace rozwojowe.
Projekt może więc:
- być wyłącznie inwestycją lub modernizacją,
- zawierać wyodrębniony etap B+R,
- obejmować prace B+R, po których następuje rutynowe wdrożenie,
- łączyć działania rozwojowe z czynnościami operacyjnymi.
Dlatego ocenę należy przeprowadzać dla poszczególnych zadań i etapów, a nie wyłącznie dla całego projektu.
Kiedy wdrożenie nie jest działalnością B+R?
Projekt wdrożeniowy co do zasady nie ma charakteru B+R, jeżeli polega na zastosowaniu gotowego i sprawdzonego rozwiązania w standardowy sposób.
Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których firma:
- kupuje gotową maszynę, urządzenie lub system,
- instaluje rozwiązanie zgodnie z dokumentacją producenta,
- konfiguruje system według znanych parametrów,
- wykorzystuje standardowe funkcjonalności oprogramowania,
- zastępuje starsze urządzenie nowszym modelem,
- modernizuje linię bez prowadzenia własnych prac rozwojowych,
- wykonuje standardową integrację systemów,
- prowadzi rutynową optymalizację parametrów,
- dostosowuje produkt do znanych wymogów klienta,
- szkoli pracowników i reorganizuje proces pracy.
Przykład standardowego wdrożenia maszyny
Firma kupuje gotową maszynę pakującą. Dostawca instaluje ją, konfiguruje zgodnie ze specyfikacją i przeprowadza testy odbiorowe.
Projekt wymaga przeszkolenia pracowników, reorganizacji stanowiska oraz sprawdzenia prawidłowości działania urządzenia. Czynności te są ważnym elementem inwestycji, ale nie stanowią automatycznie działalności B+R.
Test odbiorowy potwierdzający, że maszyna działa zgodnie z deklarowanymi parametrami, nie jest tym samym co eksperymentalne testowanie nowego rozwiązania.
Przykład standardowego wdrożenia systemu IT
Firma wdraża dostępny na rynku system ERP i korzysta z jego standardowych modułów. Projekt obejmuje konfigurację uprawnień, migrację danych, ustawienie procesów oraz integrację za pomocą gotowych interfejsów. Nawet jeżeli system jest nowy dla przedsiębiorstwa i znacząco usprawnia jego działalność, takie wdrożenie nie musi mieć charakteru B+R.
Kiedy projekt wdrożeniowy może zawierać prace B+R?
Komponent B+R może występować wtedy, gdy przedsiębiorstwo nie ogranicza się do uruchomienia gotowego rozwiązania, lecz prowadzi twórcze i zaplanowane prace nad nowym albo istotnie zmienionym produktem, procesem lub usługą.
Może to dotyczyć sytuacji, w których firma:
- opracowuje własną metodę rozwiązania problemu technicznego,
- tworzy nową funkcjonalność lub architekturę systemu,
- testuje alternatywne warianty rozwiązania,
- buduje prototyp lub demonstrator,
- opracowuje nowe parametry procesu,
- tworzy własny algorytm, model, recepturę lub metodę,
- prowadzi nierutynowe eksperymenty,
- bada właściwości materiałów lub komponentów,
- opracowuje niestandardowy sposób integracji urządzeń,
- weryfikuje techniczną wykonalność przyjętej koncepcji,
- zmienia założenia na podstawie rezultatów kolejnych prób.
Brak gotowej odpowiedzi i konieczność wypracowania rozwiązania są istotnymi sygnałami praktycznymi. Niepewność technologiczna nie jest jednak samodzielnym kryterium zapisanym w ustawach podatkowych. Podstawą oceny pozostają twórczość, systematyczność, cel związany z wiedzą oraz prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych.
Przykład projektu z komponentem B+R
Firma automatyzuje proces kontroli jakości. Gotowe urządzenia wizyjne nie pozwalają wykrywać określonych wad przy wymaganej prędkości linii.
Zespół opracowuje własną metodę oświetlenia produktu, testuje różne ustawienia kamer, przygotowuje algorytm klasyfikacji wad, porównuje kilka modeli i prowadzi walidację rozwiązania na różnych partiach produktów.
Etap opracowania, testowania i walidacji może mieć charakter prac rozwojowych, jeżeli spełnia wszystkie ustawowe kryteria. Późniejszy montaż identycznych stanowisk, rutynowa kalibracja i standardowa obsługa systemu nie będą już automatycznie częścią B+R.
Jak rozpoznać komponent B+R?
Nie istnieje jeden test punktowy, który automatycznie przesądza o kwalifikacji projektu. Pytania kontrolne pomagają uporządkować analizę, ale działalność musi spełniać łącznie wszystkie ustawowe warunki.
Jakie pytania pomagają ocenić charakter prac pod kątem B+R?
- Czy zespół samodzielnie opracowywał rozwiązanie?
- Czy prace wykraczały poza instrukcję lub dokumentację dostawcy?
- Czy powstała nowa albo istotnie zmieniona funkcjonalność, metoda, receptura, konstrukcja lub proces?
- Czy konieczne było podejmowanie własnych decyzji projektowych?
- Czy prace wykraczały poza rutynową konfigurację lub optymalizację?
Jakie pytania pomagają ocenić przebieg projektu pod kątem B+R?
- Czy projekt miał określony cel i plan?
- Czy wyznaczono etapy, osoby odpowiedzialne i zasoby?
- Czy testowano różne warianty rozwiązania?
- Czy wyniki prób wpływały na kolejne decyzje?
- Czy dokumentowano przebieg prac i zmiany założeń?
Pytania dotyczące granicy B+R
- Które testy służyły opracowaniu rozwiązania, a które jedynie jego odbiorowi?
- Kiedy zakończyły się prace projektowe i eksperymentalne?
- Kiedy rozpoczęło się standardowe uruchomienie?
- Które działania były później powtarzane bez istotnych zmian?
- Od którego momentu rozpoczęła się rutynowa eksploatacja lub produkcja?
Wdrożenie a B+R – czym się różnią? Porównanie
| Standardowe wdrożenie | Potencjalny komponent B+R |
| Gotowe rozwiązanie | Samodzielne opracowanie rozwiązania |
| Znany sposób osiągnięcia celu | Konieczność wypracowania metody |
| Standardowa konfiguracja | Tworzenie nowej funkcjonalności |
| Instalacja według instrukcji | Nierutynowe prace projektowe |
| Test odbiorowy | Eksperymentalne testowanie wariantów |
| Dostosowanie ustawień | Opracowanie nowych parametrów |
| Typowa integracja | Niestandardowa integracja |
| Rutynowa optymalizacja | Twórcza zmiana produktu lub procesu |
| Standardowa produkcja | Prototypowanie i walidacja rozwiązania |
Tabela ma charakter pomocniczy. Występowanie testów, prototypu albo niestandardowej integracji nie oznacza automatycznie, że projekt jest działalnością B+R.
Projekt wdrożeniowy a B+R w praktyce – 4 przykłady z różnych branż
Automatyzacja produkcji a ulga B+R – czy to się kwalifikuje?
Standardowe wdrożenie: firma kupuje robota przemysłowego i uruchamia go zgodnie ze specyfikacją dostawcy. Programowanie ogranicza się do ustawienia znanych sekwencji ruchu.
Możliwy komponent B+R: dostępne rozwiązania nie pozwalają osiągnąć wymaganej dokładności. Firma opracowuje własny chwytak, testuje trajektorie, zmienia sposób sterowania i waliduje wpływ zmian na jakość produktu.
Komponent B+R może dotyczyć etapu opracowania i testowania rozwiązania, ale nie całej inwestycji ani późniejszej eksploatacji robota.
Wdrożenie systemu IT a ulga B+R – czy to się kwalifikuje?
Standardowe wdrożenie: przedsiębiorstwo wdraża gotowy system do zarządzania produkcją, wykorzystując standardowe moduły i konfigurację.
Możliwy komponent B+R: firma tworzy własny moduł analizujący dane z maszyn i przewidujący ryzyko wystąpienia wad. Zespół opracowuje architekturę rozwiązania, testuje modele i rozwija algorytmy.
Samo stworzenie nowej funkcjonalności nie przesądza jeszcze o B+R. Rutynowe programowanie albo implementacja znanych rozwiązań mogą pozostać poza zakresem prac rozwojowych.
Nowa linia produkcyjna a ulga B+R – czy to się kwalifikuje?
Standardowe wdrożenie: firma kupuje linię technologiczną do wytwarzania znanego produktu i uruchamia ją zgodnie z dokumentacją dostawcy.
Możliwy komponent B+R: dostępne parametry nie pozwalają osiągnąć wymaganej trwałości produktu. Firma prowadzi próby technologiczne, testy materiałowe i waliduje kilka wariantów procesu.
Po ustaleniu docelowych parametrów dalszy rozruch i produkcja seryjna nie muszą już stanowić działalności B+R.
Opracowanie receptury a ulga B+R – czy to się kwalifikuje?
Standardowe wdrożenie: firma wdraża recepturę otrzymaną od dostawcy i dostosowuje proces do przekazanych parametrów.
Możliwy komponent B+R: zespół opracowuje własną recepturę, testuje proporcje składników, analizuje stabilność i trwałość produktu oraz modyfikuje proces na podstawie wyników badań.
Sama zmiana receptury w celu zastosowania tańszego odpowiednika surowca nie musi oznaczać B+R. Konieczne jest ustalenie, czy prace były twórcze, systematyczne i wykraczały poza rutynową optymalizację.
Czy cały projekt wdrożeniowy może być B+R?
Może się zdarzyć, że zasadnicza część projektu spełnia definicję działalności B+R. W praktyce bezpieczniej jest jednak analizować przedsięwzięcie etapami.
Najczęściej należy oddzielić:
- analizę potrzeb i wybór rozwiązania,
- twórcze prace projektowe,
- budowę prototypu lub wersji testowej,
- eksperymentalne testowanie,
- walidację rozwiązania,
- standardową instalację,
- testy odbiorowe,
- szkolenia,
- rutynową eksploatację,
- produkcję seryjną.
Nie każdy etap będzie miał taki sam status podatkowy.
Samo wystąpienie prac B+R nie powoduje, że zakup całej infrastruktury, wszystkie wynagrodzenia, szkolenia i późniejsze utrzymanie rozwiązania stają się kosztami kwalifikowanymi.
Jak dokumentować granicę między B+R a wdrożeniem?
Przepisy wymagają wyodrębnienia kosztów działalności B+R w prowadzonej ewidencji rachunkowej lub podatkowej. Nie określają jednak jednego obowiązkowego wzoru dokumentacji technicznej projektu.
Warto dokumentować:
- cel projektu i stan wiedzy przed rozpoczęciem prac,
- problem, który miał zostać rozwiązany,
- założenia i plan projektu,
- testowane warianty,
- metody oraz wyniki prób,
- przyczyny odrzucenia poszczególnych koncepcji,
- zmiany konstrukcji, receptury, parametrów lub kodu,
- decyzje techniczne,
- powstałe prototypy i wersje testowe,
- osoby zaangażowane w prace,
- moment zakończenia etapu rozwojowego,
- moment rozpoczęcia rutynowego wdrożenia.
Czym jest rejestr decyzji projektowych i jak dokumentuje prace B+R?
Dobrą praktyką jest prowadzenie krótkiego rejestru decyzji projektowych. Może on pokazywać, jakie problemy pojawiały się podczas realizacji projektu, jakie rozwiązania rozważano, jakie testy wykonano i dlaczego wybrano określony wariant.
Taki rejestr nie jest odrębnym ustawowym warunkiem ulgi. Ułatwia jednak wykazanie, że prace miały twórczy i systematyczny charakter oraz wykraczały poza standardowe wdrożenie.
Jak rozliczać koszty projektu wdrożeniowego?
Samo uznanie części projektu za działalność B+R nie oznacza, że każdy związany z nią wydatek jest kosztem kwalifikowanym.
Do dodatkowego odliczenia można przyjąć tylko koszty, które:
- dotyczą działalności B+R,
- stanowią koszty uzyskania przychodów,
- należą do ustawowego katalogu,
- nie zostały podatnikowi zwrócone,
- nie zostały dodatkowo odliczone na innej podstawie,
- zostały odpowiednio wyodrębnione w ewidencji.
Katalog obejmuje m.in. określone koszty wynagrodzeń, materiałów i surowców, sprzętu specjalistycznego niestanowiącego środka trwałego, wybranych usług zewnętrznych, aparatury naukowo-badawczej, ochrony własności przemysłowej oraz amortyzacji.
Zgodnie z art. 18d ustawy o CIT (odpowiednio art. 26e ustawy o PIT) koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w prace B+R podlegają odliczeniu w wysokości 200% podstawy, a pozostałe koszty kwalifikowane, w tym materiały i sprzęt specjalistyczny, w wysokości 100%. Podatnicy posiadający status centrum badawczo-rozwojowego mogą odliczyć do 200% większości kosztów kwalifikowanych.
Jeżeli projekt obejmuje zarówno B+R, jak i standardowe wdrożenie, konieczne może być ustalenie proporcji kosztów.
Przykładowo:
- wynagrodzenie pracownika kwalifikuje się w części związanej z B+R,
- materiał wykorzystany częściowo w testach, a częściowo w produkcji wymaga odpowiedniego podziału,
- amortyzacja maszyny używanej także operacyjnie może wymagać ustalenia zakresu wykorzystania,
- koszt standardowej instalacji urządzenia nie staje się kwalifikowany tylko dlatego, że inwestycja zawierała wcześniejszy etap rozwojowy.
Najczęstsze błędy przy kwalifikacji projektu wdrożeniowego do ulgi B+R
Uznanie całego wdrożenia za B+R
Projekt nie staje się B+R tylko dlatego, że jest nowy, technologiczny, kosztowny lub istotny biznesowo.
Utożsamianie testów z B+R
Testy odbiorowe, kontrola jakości, sprawdzenie zgodności ze specyfikacją i standardowa kalibracja mogą być elementami rutynowego wdrożenia.
Dlaczego niepewność technologiczna sama w sobie nie oznacza B+R?
Brak pewności co do rezultatu może wskazywać na eksperymentalny charakter prac, ale nie zastępuje ustawowych przesłanek działalności B+R.
Dlaczego rozwiązanie nie musi być nowe w skali rynku, by liczyć się jako B+R?
Rozwiązanie nie musi być przełomowe w skali rynku. Z drugiej strony samo zastosowanie znanej technologii po raz pierwszy w firmie również nie jest wystarczające.
Automatyczne uznawanie prac IT za B+R
Dodanie modułu, integracji lub funkcji może być rutynowym programowaniem. Trzeba przeanalizować twórczy i rozwojowy charakter prac.
Dlaczego trzeba rozdzielić etapy B+R od wdrożenia?
Firmy często nie określają, gdzie zakończyły się eksperymentalne prace rozwojowe, a rozpoczęła standardowa instalacja, produkcja lub utrzymanie rozwiązania.
Kwalifikowanie wszystkich kosztów inwestycji
Komponent B+R nie powoduje automatycznej kwalifikacji ceny całej maszyny, wszystkich szkoleń, licencji, instalacji i kosztów utrzymania.
Całkowite pomijanie B+R
Przeciwległym błędem jest przyjęcie, że projekt określony jako wdrożenie nigdy nie może zawierać prac rozwojowych.
Kiedy warto przeanalizować projekt?
Analiza jest szczególnie uzasadniona, gdy:
- gotowe rozwiązania nie pozwalały osiągnąć wymaganych parametrów,
- firma samodzielnie projektowała część technologii,
- testowano kilka wariantów,
- powstawały prototypy lub demonstratory,
- tworzono własne algorytmy, receptury lub konstrukcje,
- wyniki prób prowadziły do zmian założeń,
- projekt obejmował zarówno testy, jak i późniejsze wdrożenie,
- trudno określić moment zakończenia prac rozwojowych,
- firma chce prawidłowo rozdzielić koszty,
- projekt jest finansowany również z dotacji,
- efekty mogą mieć znaczenie dla ulgi B+R, IP Box, ulgi na prototyp lub innych instrumentów.
Eksperci Ayming pomagają przeanalizować poszczególne etapy przedsięwzięcia, oddzielić prace rozwojowe od rutynowego wdrożenia oraz ocenić związane z nimi koszty. Więcej o uldze i powiązanych instrumentach: ayming.pl/innowacje/ulga-na-badania-i-rozwoj/ oraz ayming.pl/uslugi/innowacje/dla-kogo-ulga-br/.
Źródła
- Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, z późn. zm.) – w szczególności art. 4a pkt 26–28, art. 9 ust. 1b i art. 18d.
- Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592, z późn. zm.) – w szczególności art. 5a pkt 38–40, art. 24a i art. 26e.
- Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – art. 4 ust. 2–3.
- Ministerstwo Finansów, „Ulga B+R CIT”.
- Ministerstwo Finansów, „Ulga badawczo-rozwojowa PIT”.
- Materiały eksperckie Ayming dotyczące ulgi B+R i projektów wdrożeniowych
- Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 943/22 – do zweryfikowania w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl)
- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 września 2023 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.419.2023.4.PS – do zweryfikowania w bazie eureka.mf.gov.pl
FAQ – projekt wdrożeniowy a B+R
Może zawierać komponent B+R, jeżeli część działań spełnia kryteria działalności twórczej i systematycznej, obejmującej badania naukowe albo prace rozwojowe. Nie każdy etap wdrożenia będzie jednak działalnością B+R.
Nie. Sam zakup, instalacja i standardowe uruchomienie maszyny nie stanowią działalności B+R. Komponent rozwojowy może pojawić się, jeżeli firma prowadzi własne prace nad nową konstrukcją, procesem, sposobem integracji lub parametrami technologicznymi.
Nie zawsze. Testy odbiorowe i sprawdzenie zgodności ze specyfikacją mają zwykle charakter wdrożeniowy. Testy mogą być elementem B+R, jeżeli służą twórczemu opracowywaniu nowego lub ulepszonego rozwiązania.
Może, jeżeli firma prowadzi twórcze i systematyczne prace nad nowym lub istotnie zmienionym oprogramowaniem, algorytmem albo funkcjonalnością. Standardowa konfiguracja, migracja danych i integracja gotowym interfejsem nie muszą spełniać definicji prac rozwojowych.
Nie ma ogólnego wymogu stworzenia rozwiązania przełomowego w skali całego rynku. Samo zastosowanie znanej technologii po raz pierwszy w danej firmie również nie wystarcza jednak do uznania projektu za B+R.
Tylko wtedy, gdy wszystkie jego działania spełniają wymagane kryteria. Najczęściej należy oddzielić etap projektowania, testowania i walidacji od instalacji, szkoleń, rutynowego uruchomienia i użytkowania.
Tak. Niepowodzenie nie wyklucza działalności B+R. O kwalifikacji decyduje charakter prowadzonych prac, a nie osiągnięcie sukcesu.
Nie. Odliczeniu podlegają wyłącznie wydatki należące do ustawowego katalogu kosztów kwalifikowanych, związane z działalnością B+R, stanowiące koszty uzyskania przychodów i spełniające pozostałe warunki.
